فیلم «اسکورت»
نقد و برسی فیلم «اسکورت»
فیلم «اسکورت» نویسنده و کارگردان: یوسف حاتمیکیا
بازیگران: امیر جدیدی، هدی زینالعابدین، رضا کیانیان، افشین هاشمی، مهدی زمینپرداز و …
خلاصه داستان:
داستان درباره سربازی جوان به نام «اصلان» است که به ناچار در مسیر محافظت و اسکورت کردن از یک راننده شوتی که زن جوانی است قرار میگیرد؛ این فیلم یک اکشن جاده ای با تعقیب و گریزهای نفسگیر است، اما در واقع تقابلی بین وجدان انسانی و ساختار وظیفه محور است. ایده مرکزی فیلم: انسان در موقعیت های بحرانی، بین وظیفه حرفه ای و وجدان انسانی چه باید بکند؟ ایده مرکزی حول محور انتخاب های ما در لحظات بحرانی زندگی با در نظر گرفتن اخلاق و وجدان، و پیامدهای آن انتخاب است.
لوگ لاین: شخصیت اصلی:
اصلان یک سرباز جوان که به تازگی خدمتش تمام شده است.
هدف:
در ابتدا تهیه داروی کمیاب برای دوستش که سرطان دارد، برای تهیه این دارو درگیر ماموریت اسکورت راننده زن شوتی میشود که بارقاچاقش دارو است. اما در ادامه هدفش به نجات زن و کمک کردن به او تغییر میکند.
تعارضات و مشکلات:
خطرات واقعی جاده و موقعیتهای پیشبینینشده، کشمکش بین وظیفه و احساس مسئولیت انسانی، فشار ذهنیِ ناشی از همراهی با زنی که زندگیاش پیچیدگیهای اجتماعی دارد،مواجهه با برچسبها و پیشفرضها درباره «شوتیها». خطرات و پیامدها: از دست دادن اعتبار و آبرو و حتی جانش، دستگیری توسط پلیس بعنوان قاچاقچی.
مک گافین:
در ابتدا انجام صحیح ماموریت اسکورت است اما در ادامه زمانی که او با واقعیت انسانیِ راننده زن روبهرو میشود، این فراخواسته شکل دیگری میگیرد، از انجام وظیفه به درک مسئولیت انسانی در شرایط پیچیده؛ این تحولِ درونی، نقطهی واقعی کشش دراماتیک فیلم است.
حادثه محرک:
زمانی که اصلان متوجه میشود فردی که قرار است اسکورتش شود همان زن شوتی است که چند ماه قبل در جاده موقع تعقیب کردنش باعث چپ کردن اتوبوس اردوی دختر بچه ها شده است.
نقطه عطف اول:
اصلان در یکی از توقفها مجبور میشود با شک و تردید درباره هدف و انگیزهی همراهش روبهرو شود. این تکاملِ نگاه، باعث میشود از دید «فقط یک اسکورتِ حرفهای» فاصله بگیرد و او را به فردی انسانی با انگیزههایی پیچیده ببیند. نقطه بی بازگشت: زمانی که اصلان دارو را تهیه کرده و میتواند ماموریتش را پایان دهد اما بخاطر دانسته هایی که در طی مسیر از زن شوتی به دست آورده است تصمیم میگیرد به مسیر اسکورت کردن در جاده پر خطر شیراز به تهران با ادامه دهد، این لحظه همان جایی است که فیلم از «اکشن صرف» فراتر میرود و به بحرانِ اخلاقیِ شخصیت میرسد.
نقاط قوت فیلم:
ترکیب اکشن با درام اجتماعی، فیلم با بهرهگیری از ساختار اکشن جادهای، تنش و تعلیق را حفظ میکند، اما این فضا را با لایههای انسانی و اجتماعی میآمیزد و از صرفاً تعقیبوگریز فراتر میرود.
پرداختن به سوژه ای که تا به امروز کمتر به آن پرداخته شده است. ساختار حرکت در جاده بهگونهای طراحی شده که مخاطب همواره در وضعیت تعلیق و انتظار قرار میگیرد و ضرباهنگ روایت در مجموع کنترلشده و مؤثر است.
نقاط ضعف:
در بعضی صحنه ها رابطه احساسی بین اصلان و زن شوتی عمق کافی پیدا نمیکند و باعث میشود مخاطب نتواند با تصمیم ها و انتخاب های شخصیت ها همذات پنداری کند. پایان بندی: این فیلم دقیقا مثل یک جاده که همیشه ادامه دارد در ذهن مخاطب ادامه خواهد داشت، و تجربه ی انتخاب ها و پیامدهایش را به مخاطب واگذار میکند.
نقد از مهناز گنابادی
مطالب بیشتری را در سایت سمر بخوانید:
نقدی به فیلم سینمایی «زنده شور» ساخته کاظم دانشی
